Sažetak
Psihotični proces remeti funkcioniranje ličnosti u svim aspektima (emocionalnom, kognitivnom, voljno-nagonskom), što rezultira oštećenjem interpersonalnog i socijalnog funkcioniranja. Psihoterapijski su ciljevi općenito usmjereni na socijalizaciju i poboljšanje kvalitete međuljudskih odnosa kao i prihvaćanje bolesti i liječenja. Grupnoanalitički setting kao demokratska situacija jedinstveni je konceptualni format koji ne postoji u drugim psihoterapijskim pristupima. Naglasak na komunikaciji, interakciji i participaciji u dugotrajnom grupnom analitičkom procesu, uz psihoterapijski rad na različitim razinama komunikacije (aktualnoj, transfernoj, projektivnoj i primordijalnoj), kao i na razvoj grupnog matriksa, pozitvno se odražava na poboljšanje u objektnim odnosima, slici selfa i rekonstrukciji mehanizama obrane. Grupnoanalitički rad sa psihotičnim pacijentima zahtijeva adaptaciju psihoterapijske tehnike: suportivniji pristup u početnim fazama grupnog rada, fleksibilnost na granicama i promjene nekih aspekata terapijskog ugovora tijekom grupnog procesa. Važna je spremnost terapeuta na mogućnost prelaska od analitičkih k suportivnim intervencijama i natrag u situacijama individualne i grupne krize i u razvijenim fazama grupnog procesa. Kliničke vinjete iz dugotrajne grupne psihoterapije s ovom kategorijom pacijenata ilustrirat će navedene značajke terapijskog procesa.
